Vatan Candı

Ne güzel iletmiştir mesajını Rabbim.  İsra suresiyle der ki; biz insanın kaderini kendi çabasına bağladık.  

Ne güzel. Yan gelip yatmak, kader deyip sorumluluktan sıvışmak yok. Son zamanlarda tüm dünyada olanı biteni izlerken kendimce kelebek etkisi yaratacak bir şeyler yapmaya çalışırken fark ettim ki toplumların kaderi de bireylerin birlik ve bütünlük içinde olmaları ile bu konuda gereken çabayı, emeği vermeleriyle şekilleniyor.

Kurtuluş savaşı boşuna kazanılmadı, sadece bir kişinin rüyası değildi. Bir kişi biraz daha inanmış olabilir, onun kararlılığı onun liderliği yüzbinleri arkasından götürecek kadar güçlüydü. O yüzbinler -ki kimi daha çocuk- dil, din, ırk ayırmadan tek bir yürek oldular tek bir vücut oldular. Tek bir amaç vardı bu topraklarda bayrağımızın özgürce salınması, ezanımızın okunması en önemlisi herkesin huzur içinde yaşaması. Sünni, alevi vb. ayrımlar yapmadan,

omuz omuza savaştılar.

Çoğu savaş alanında öldü.

Geriye yırtık postalları kaldı. 

Kurtuluş günleri.

Vatan candı, sorumluluktu vatan herkesin akşam yatağına başını koyduğunda üzerine örttüğü sıcacık yorganıydı. 

Düşünmeden edemiyorum, bir insanın kaderi kendi çabasına bağlıysa, uyansa şu gaflet uykusundan bu halk, milyonların çabası nasıl bir sonuca nasıl güzel aydınlık bir kadere götürür bizi...

Toplumların kaderi de o topraklarda yaşayan insanların çabasına bağlı değil mi?